Paarden: (0561) 688 555

De verwonding bij aanbieden op de kliniek.

Onderscheid primaire en secundaire wondgenezing

Er wordt een onderscheid gemaakt tussen primaire en secundaire wondgenezing. Primaire wondgenezing vindt plaats als een wond gesloten kan worden met hechtingen zonder al te veel vervuiling van de wond. Bij secundaire wondgenezing wordt de wond open gelaten en vult het lichaam de wond langzaam op. Dit gebeurt in verschillende fases:

Verschillende fases van wondgenezing

  1. Inflammatie (ontstekingsfase): waarin niet levensvatbaar weefsel en vuil wordt afgestoten. Zwelling, pijn en ontstekingsvocht horen bij deze fase.
  2. Granulatie: hierin wordt de wond opgevuld met roze, vochtig, korrelig granulatieweefsel. In deze fase kan er bij paarden (vooral bij wonden op beweeglijke delen op de benen) hypergranulatie ontstaan. Dit uitpuilende roze weefsel, ook wel wildvlees genoemd, vergt een aangepaste intensieve wondbehandeling waarbij het overtollige weefsel verwijderd moet worden zodat de huid zich over dit weefsel heen kan sluiten.
  3. Contractie: waarbij het wondoppervlak verkleint door contractie van de nog aanwezige huid rondom de wond.
  4. Epithelisatie: wanneer de huid zich langzaam over het granulatieweefsel sluit met nieuwe huidcellen. Hierna wordt het littekenweefsel verder geremodelleerd.

 

Op deze röntgenfoto kunt u de diepte van de wond goed zien, de wonde reikte tot op het bot, het tarsometatarsale gewricht en had de strekpees deels beschadigd (niet zichtbaar op de foto).

Wondgenezing bij BWP merrie Ariane

De BWP merrie Ariane van Jaap Fikse heeft vorig jaar januari een diepe wond opgelopen aan het linker achterbeen ter hoogte van de sprong. Deze wond is door secundaire wondgenezing genezen. De merrie is in eerste instantie op de kliniek opgenomen voor behandeling en heeft daarna enkele maanden thuis het been in het verband gehad waarbij het verband 1 a 2x per week gewisseld werd. Doordat er veel verontreiniging diep in de wond terecht was gekomen raakte de inflammatie fase verlengd/vertraagd.  Ariane is meermaals behandeld om deze inflammatiefase weer te versnellen:  door de wond op te frissen, te spoelen, dood weefsel weg te snijden en speciale antibacteriële wondgazen te gebruiken. Pas zodra deze fase afgerond is, kan er echt gezond granulatieweefsel gevormd worden.

Daarna ontstond er hypergranulatieweefsel: wildvlees. Dit zien we heel vaak bij paarden met wonden aan de benen ter hoogte van de gewrichten. Het wildvlees is herhaaldelijk bijgesneden en er zijn specifieke dressings gebruikt om de wond te bedekken en het ontstaan van wildvlees tegen te gaan. Na 3 maanden verbanden en boxrust was de wond geheel gesloten. Ondertussen is de merrie helemaal hersteld, wordt ze weer gereden en gaat weer op concours. Bijgevoegde foto’s laten de verschillende stadia van secundaire wondgenezing goed zien.

  

Al snel probeert het lichaam de wond op te vullen met granulatieweefsel maar er moet nog meer weefsel en dode bacteriën opgeruimd worden.

De wond is volop bezig het vuil en niet levensvatbare weefsel op te ruimen in een ontstekingsreactie: te herkennen aan veel wondvocht in het verband & de afwezigheid van granulatieweefsel bij controle van de wond.

Op deze foto is duidelijk hypergranulatieweefsel zichtbaar. Het roze weefsel steekt uit boven het wondoppervlak waardoor de omliggende huid zich niet verder kan contraheren en de epithelisatie niet kan plaatsvinden.

Na vlaksnijden van het wildvlees kan de wond zich beter contraheren, hierdoor wordt hij vlot kleiner.

 

Epithelisatie fase in ver gevorderd stadium. Bijna dicht!

Hier is de wond bijna geheel gesloten, er is alleen nog wat korstvorming. Voor het eerst in 3 maanden wordt het verband nu afgelaten.

Back in business! Op concours ☺